دلیل اینکه برخی از چهره های غریبه را آشنا می‌دانیم چیست؟

وقتی کسی به چهره ای آشنا نگاه می کند، کمتر از نیم ثانیه طول می کشد تا مغزش بینی، چشم ها، دهان، چانه و گونه ها را با هویتی مطابقت دهد.


دلیل اینکه برخی از چهره های غریبه را آشنا می‌دانیم چیست؟

شرح کامل این مطالعه در Cortex منتشر شده است.

امروزه رایج‌ترین استانداردهای تشخیصی کاملاً سخت‌گیرانه هستند که معمولاً شامل ترکیبی از گزارش‌های شخصی و آزمایش‌های عینی می‌شوند. در مطالعه هاروارد، این آستانه سخت، نرخ تشخیصی نزدیک به ۱ درصد را ایجاد کرد. جالب اینجاست که برخی از افرادی که تحت این معیارهای سختگیرانه تشخیص داده نشدند، در واقع عملکرد بدتری نسبت به سایرین داشتند. این یافته ها نشان می دهد که عدم شناخت صورت مانند بسیاری از اختلالات رشدی دیگر مثل اوتیسم و مولتیپل اسکلروزیس در یک طیف وجود دارد.


|





منبع

جوزف دیگوتیس (Joseph DeGutis) روانپزشک دانشگاه هارواردو محقق این مطالعات توضیح می دهد: این یافته ها در چندین سطح مهم است. اولاً، اکثر محققان از معیارهای تشخیصی بیش از حد سخت‌گیرانه استفاده کرده‌ و به بسیاری از افرادی که مشکلات قابل توجهی در تشخیص چهره در زندگی روزمره دارند، به اشتباه گفته شده است که پروسوپاگنوزیا ندارند.

بخوانید:  یزد به قطب ژن درمانی کشور تبدیل می‌شود؟

زمانی که محققان دانشگاه هاروارد تست‌ها و پرسشنامه‌های مختلفی را در مورد تشخیص چهره به بیش از ۳۱۰۰ شرکت‌کننده بزرگسال در ایالات متحده دادند، گروهی از افراد را یافتند که امتیاز بسیار ضعیفی کسب کردند. بسته به اینکه کدام برش تشخیصی برای نابینایی صورت استفاده شده است، محققان دریافتند که این وضعیت از شیوع ۰.۱۳ درصد تا ۵.۴۲ درصد متغیر است.

دانشمندان گزارش می دهند که: این یافته حمایت اولیه ای را برای این ادعا فراهم می کند که استفاده از معیارهای تشخیصی ساده تر، ماهیت اختلال مورد مطالعه را تغییر محسوسی نمی دهد. دگوتیس می‌گوید: «توسعه تشخیص مهم است، زیرا دانستن اینکه شما شواهد عینی دارید، می ‌تواند به شما کمک کند تا اقداماتی را برای کاهش اثرات منفی آن بر زندگی روزمره انجام دهید که شامل اطلاع دادن به همکاران یا جستجوی درمان می شود.


آیا این خبر مفید بود؟