کتاب هنوز هم نقش مهمی در دیپلماسی فرهنگی کشورها بازی می‌کند

انتهای پیام/



منبع


وی افزود: اگرچه در عصر رسانه‌های الکترونیکی جمعی، کتاب به اندازه زمانی که یک کالای فرهنگی مهم بود، جایگاه بزرگی را اشغال نمی‌کند، اما کتاب هنوز نشان‌دهنده چیزی است که می‌توان آن را شکل طولانی دانش نامید. کتاب‌ها تنها اشکالی هستند که می توانند به یک موضوع به طور کامل بپردازند.

سی‌وچهارمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران از ۲۰ اردیبهشت آغاز به کار کرده و تا ۳۰ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲ در مصلا امام خمینی(ره) و همزمان به‌صورت مجازی در ketab.ir ادامه دارد.

به گزارش گروه فرهنگ و هنر برنا؛ پل پیلار معتقد است، اگرچه در عصر رسانه‌های الکترونیکی جمعی، کتاب به اندازه زمانی که یک کالای فرهنگی مهم بود، جایگاه بزرگی را اشغال نمی‌کند، اما کتاب هنوز نشان‌دهنده چیزی است که می‌توان آن را شکل طولانی دانش نامید.


وی همچنین در پاسخ به این سوال که «بخواهید کتابی درباره وضعیت معاصر ایران در زمینه های فرهنگی، سیاسی و مذهبی تهیه کنید، در کدام کشورها بیشتر به تحقیقات منتشر شده تکیه کرده و آن را تهیه می کنید؟» گفت: این عمدتاً تابعی از توانایی محدود زبان من است. من طبیعتاً و عمدتاً بر مواد تولید شده در کشورهای انگلیسی زبان متکی هستم.


پیلار ادامه داد: فعلا برنامه‌ای برای بازدید از نمایشگاه کتاب تهران ندارم، اما اگر بازدید می‌کردم احتمالاً دلایلم برای این بازدید ترکیبی از مواجهه با پیشینه فرهنگی عمومی ایران و علاقه خاص‌تر به محصولات ناشران شرکت‌کننده بود.


پیلار درباره نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران و چگونگی گنجاندن آن در تقویم فرهنگی جهان گفت: متاسفانه من با نمایشگاه کتاب تهران آشنا نیستم؛ اما در مورد تبدیل شدن آن به بخشی از یک تقویم فرهنگی بزرگتر فکر می‌کنم که باید این موضوع به صورت شفاهی میان روشنفکرانی مطرح شود که به موضوعات کتاب‌های موجود در نمایشگاه علاقه‌مند هستند.

بخوانید:  ویژگی های اخلاقی مردان متولد دی ماه

پل پیلار، دارای مدرک افتخاری از کالج دارتموث، لیسانس فلسفه از دانشگاه آکسفورد و کارشناسی ارشد و دکتری از دانشگاه پرینستون است. عناوین برخی از کتاب‌های منتشر شده پل پیلار از این قرار است: «مذاکره برای صلح: خاتمه جنگ به عنوان یک روند چانه‌زنی (۱۹۸۳)»؛ «تروریسم و سیاست خارجی ایالات متحده (۲۰۰۱)»؛ «اطلاعات و سیاست خارجی ایالات متحده: عراق، ۱۱ سپتامبر و اصلاح اشتباهات (۲۰۱۱)» و «چرا آمریکا جهان را اشتباه می‌فهمد: تجربه ملی و ریشه‌های سوءبرداشت (۲۰۱۶)».